🟢 "کوچه های کوتاه"
این مجموعه دربرگیرنده تعدادی از داستانهای شاگردان نادر ابراهیمی در عرصه داستاننویسی است که به گفته ابراهیمی؛ طی دو سال فن قصهنویسی را از او شنیدهاند. او این نکته را هم در پیشگفتار خود اضافه میکند که «فن قصهنویسی را، نه حس و هنر قصهنویسی را!» چون به تعبیر او، این داستاننویسان حس و هنر قصهنویسی را داشته و نزد او نیامدهاند تا هنر قصهنویسی را یاد بگیرند یا از حس قصهنویسی لبریز شده و فوران کنند.
از نظر ابراهیمی؛ حس و هنر یاد دادنی نیست اما به شدت یادگرفتنی است و نیاز به عواملی جدای معلم زنده و پرگو دارد. مقدمه کتاب پیش رو 20 تیر ماه 1379 نوشته شده و ابراهیمی در آن میگوید که در زمان حاضر، گرچه ما اعاظمی همچون بهرام صادقی، غلامحسین ساعدی و هوشنگ گلشیری را از دست داده ایم، باز هم در زمینه قصه و داستاننویسی فقیر نیستیم؛ لااقل به اندازه اروپا و آمریکا فقیر نیستیم؛ و با حضور بزرگانی چون محمود دولت آبادی، احمد محمود و دهها نویسنده خوب و رو به رشد دیگر، شانه به شانه آمریکای لاتین میساییم – گرچه به دلیل استعمارزدگی درازمدت، غربیان راه بر ما بستهاند و فرصت نمیدهند که نویسندگان ما بر جهان قصه مسلط شوند و گامهایی بلند در راه رشد فرهنگ جهان بردارند.
«کوچههای کوتاه» 22 داستان را از 11 داستاننویس در بر میگیرد و از هریک، دو داستان را شامل میشود .